“မင်းသဘောအတိုင်းမင်းလုပ်ချင်ရာလုပ်ခဲ့ပြီး
ဘာလို့ငါ့လာမေးနေသေးတာလဲ ”
“ကိုကိုမကျေနပ်ရင် ဝတီကိုဆူချင်ဆူ
ရိုက်ချင်ရိုက် ဝတီကို မင်းနဲ့ငါ မပြောနဲ့ ”
“ကံကောင်းလို့ကွ ကံကောင်းလို့
မင်းသေသွားနိုင်တယ် သိရဲ့လား ”
“ငါမသိပဲနဲ့ဘာမှမလုပ်ရဘူးဆိုတာ မင်းအန္တရာယ်ဖြစ်မှာစိုးလို့ကွ နားလည်လား တောက် ”
“ဝတီလည်းကိုကို့ကိုစိတ်ပူလို့ ”
“ဘာကိုစိတ်ပူတာလဲ စိတ်ပူတာက
စောက်လုပ်ကိုဦးနှောက်မသုံးပဲ
လုပ်ချင်ရာလုပ်ရတယ် မဆိုလိုဘူးကွ ”
“ဘယ်လောက်ထိစိတ်ပူခဲ့ရလည်း မင်းသိရဲ့လား
မပြောမဆိုနဲ့မင်းထွက်သွားတော့
ငါ့မှာဘယ်လောက်အရူးမီးဝိုင်းလိုက်ရှာခဲ့ရလဲ ဟမ်”
“တောင်းပန်”
“လုပ်ချင်ရာလုပ်ပြီးတောင်းပန်တယ်လို့
လွယ်လွယ်မပြောနဲ့ ”
“ကိုကို”
“ငါကမင်းအတွက်ဘာမှအရေးမပါတဲ့သူပါ
ငါ့စကားနားမထောင်လည်းဖြစ်တာမို့
လုပ်ချင်သလိုလုပ်တော့
ငါဘာမှမပြောတော့ဘူး”
*မဟုတ်ပါဘူးကိုကိုက
ဝတီတွက်အရေးကြီးဆုံးပါ*
“ကိုကို ”
“ဝတီမှားသွားပါတယ်
တောင်းပန်ပါတယ် ကိုကို”
ကိုကို
“ကိုကို ဝတီမှားသွားပါတယ်”
ကိုကို ဟင့်
နောက်နေ့ကနေစပြီး ကိုကို့ကို ဝတီအရိပ်လေးတောင်မမြင်ရတော့ပါ။
တစ်ပတ်လောက်ကြာတဲ့အထိ
ဝတီ ကိုကို့ကိုမတွေ့ရသေးပါ။
အပြင်လူအနှောက်အယှက်မရှိ၍
အေးချမ်းသွားပေမယ့်ခုလိုအခြေနေကြီးက မဟုတ်သေးဘူးလေ။
အရင်ကလို အရိုက်ခံရုံနဲ့အပြစ်တွေကျေဖို့က
ရိုက်မယ့်သူကိုယ်တိုင်ကအတွေ့မခံတော့
ခက်သား။
အိမ်မှာဆိုရင်
မနက်လင်းတာနဲ့ ကျောင်းစောစောသွားတဲ့
ကိုကို့ကို ဝတီဖမ်းမမိပါ။
စာသင်ချိန်လေးတော့ မြင်ရမှာလို့
အားခဲထားပေမယ့်
ဝတီတို့အတန်းစာသင်ချိန်များကို
တခြားဆရာကဝင်သင်လေပြီ။
ညနေဘက်အိမ်ပြန်ချိန်
ညနက်မှရောက်လာတတ်သလို
အိမ်ပြန်မအိပ်သောနေ့များလည်းရှိနေပါပြီ။
ကိုကိုကစာမလုပ်ရင်မကြိုက်လို့
ညပိုင်းစာကိုသာကြိုးစားလုပ်ပေမယ့်
ဝတီကိုစာရှင်းပြဖို့လည်းမရောက်လာတော့ပါ။
တစ်လကျော်ကျော်ထိ ဝတီအစွမ်းကုန်ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကြိုးစားနေထိုင်ခဲ့ပေမယ့်
အခုလိုအခြေအနေကိုတော့ဆက်သည်းမခံနိုင်တော့ပါ။
ကိုကို ဝတီကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေလို့
ဂရုမစိုက်ဘူးမလား။
ဝတီကိုအပြစ်မတင်ပါနဲ့။
ကိုကို့ကိုပြန်ရအောင်
ဝတီနည်းမျိုးစုံကြိုးစားရမှာပဲ့
ကိုကိုဝတီတို့အတန်းကိုစာလာမသင်ပဲ
ရှောင်နေလို့ရပေမယ့်
ဝတီကိုရှောင်မရတဲ့နေရာတော့ရှိတယ်။
အဲ့ဒီနေရာက
“ကျောင်းစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး”
ပထမဆုံးကျောင်းနောက်ကျအောင်တမင်လုပ်၍
ကိုကိုနဲ့တွေ့အောင်ကြိုးစားခဲ့သည်။
ဘောလုံးကွင်း၃ပတ်ပြေးပြီး
အမှိုက်သာကောက်လိုက်ရသည်။
ကိုကိုက လှည့်တောင်မကြည့်။
တစ်မျိုးမရသေး နောက်တစ်မျိုးပြောင်းကြံဦး။
ကျောင်းလစ်ကာ ထွက်ပြေးသောကြောင့်
အိမ်သာသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရခြင်းသာ
အဖတ်တင်သည် ကိုကိုက ဂရုပင်မစိုက်။
စကတ်အရှည်ကိုသတ်မှတ်ထားသောအရှည်အတိုင်းသာဝတ်ရမှာဖြစ်ပြီး
ဝတီက တိုအောင်တမင်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
ဒါလည်း ကိုကိုနဲ့မတွေ့ရ ။
နောက်တစ်မျိုးကြံဦးမှ
ကျောင်းပြတင်းပေါက်မှန်လေးခွဲကြည့်မယ်လေ
ဒါနဲ့မရသေး
အုပ်စုလိုက်ချိန်းရန်ဖြစ်ပစ်လိုက်ပြီလေ။
ကျောင်းနံရံတွေသန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့အမိန့်ကျရုံကလွဲပြီးမထူးခြားလာ။
စိတ်ကောက်နေတဲ့သူကိုချော့ရတာ
ဝတီပင်ပန်းလိုက်တာ ။
နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကျောင်းမှသီးသန့်
တားမြစ်ထားသည့်အရာတစ်ခု
ဆေးလိပ်တစ်ဗူး မီးခြစ်
အင်း ပစ္စည်းကတော့စုံပြီ။
နောက်ဆုံးအချိန်ကျရင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမှာ
အဲ့ဒီအခါကျမှ
.
.
.
“ယွန်းဝတီ ဒါကဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ
တစ်ချက်ကလေးမှအငြိမ်မနေနိုင်ဘူးလား ”
“တစ်ပတ်လုံးလုံး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကိုရောက်နေတာ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုးမရိုးရဘူး”
“ဆရာမ ယွန်းဝတီဆေးလိပ်ပါ
သမီးမြင်တယ် ”
“ယွန်းဝတီ ဒါဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ”
မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ့လေ
ဒီဆေးလိပ်က နင့်ဟာလား
“ကျမလက်ထဲသောက်နေပါတယ်ဆိုမှ
ဘယ်သူ့ဟာဖြစ်ရဦးမလဲ ”
“အတင့်ရဲလှချည်လားးးး
ဘယ်လေသံနဲ့ပြောနေတာလဲ ”
“ဆရာ ဆရာမကြီး”
“ကျောင်းအုပ် ကျောင်းအုပ်ကြီး ”
“မဂ်လာပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး ”
“အဲ့ကျောင်းသူ ရုံးခန်းထဲလိုက်ခဲ့”
“ကျောင်းအုပ်ကြီး သူ့ကိုကျောင်းစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကပဲ့အပြစ်ပေးလိုက်ပါ့မယ် ”
“မလိုဘူး သူ့ကိုခေါ်သွားမယ်
လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ကြ”
“သေပါပြီ ”
“ဒီတစ်ခါတော့ ကံဆိုးပြီ ”
“ဝတီရေ ပြသနာအကြီးကြီးရှာလိုက်တာပဲ့ ”
“ဘုရားရေ ဆေးလိပ်ခိုးသောက်တာ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့မိသွားတယ် ”
“ဝတီရေ R.I.P ပါ သူငယ်ချင်း
အားတင်းထားနော် ”
“ငါ့ကိုရုံးခန်းခဏခေါ်တာ
ဘယ်လိုတွေတောင်ဖြစ်နေကြတာလဲ ”
“ဝတီရေ Fighting”
“မလိုက်ခဲ့သေးဘူးလား”
“လိုက်ခဲ့ပါပြီ ဆရာမကြီး”
“ဝတီ မင်းးကွာ ကျစ် ဘယ်နှယ့်လုပ်ရပါ့”
ဘာကြောင့် အကုန်လုံးက
ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းဆိုတာနဲ့
ပွက်လောရိုက်နေကြလဲဆိုတာကို
သတီမကြာခင်သဘောပေါက်လိုက်ရပါသည်။
ရုံးခန်းထဲခေါ်ဆူရုံထင်ပေမယ့်
စကတ်ရောအတွင်းခံရောချွတ်ပြီး
စားပွဲပေါ်မှောက်ခိုင်းကာ
စပါယ်ရှယ်Paddleကြီးနှင့်
သူများတွေကျောင်းဆင်းပြီလေ။
ငါကခုမှအရိုက်ခံရမှာတဲ့လား အီးးးး
“၁၅ချက်ရိုက်မယ်
တစ်ချက်ရိုက်ပြီးတိုင်း အချက်ရေရေထားရမယ်”
ထွားထွားလုံးလုံးတင်ပါးနဲ့ Paddleက အကိုက်
စားပွဲစွန်းတွေကိုသာ တင်းတင်းကိုင်ပြီး
မတင်းထားဘဲငြိမ်နေလိုက်တယ်။
တင်းထားရင်ပိုနာတယ်ဆိုလို့
ဖြန်းးးးးးးးးအားး တစ် အားး
ဘယ်လိုနေနေနာတာပဲ့ဟ။
တစ်ချက်က အီဆိမ့်နေအောင်နာလှသည်။
ဖြန်းးးးးးးးးအားးးးးးးနှစ်
ဖြန်းးးးးးးးးးးအားးးးးသုံး
ဖြန်းးးးးးးးးးးအားးးးးးးအီးးးးးလေး
ဖင်တောင်မီးပွင့်နေပြီလားလို့ထင်ရတယ်။
ဒါကြောင့် ဘုရားတနေကြတာကိုး
ကျောင်းအုပ်အရိုက်ကြမ်းတာကြားပေမယ့်
အဲ့လောက်အရိုက်ကြမ်းမှန်းမှ ဝတီမှ
ရုံးခန်းမရောက်ဖူးတာ။
ဖြန်းးးးးးးးးးးအားးးးးးငါးးး
ဖြန်းးးးးးးးးးးးအားးးးအ ခြောက်
ဖြန်းးးးးးးအားးးးးးခုနှစ်
၅ချက်ကျော်လာတော့ နာတာက
သူ့အလိုလိုကော့ရုန်းလာတဲ့အထိ။
စားပွဲပေါ်မှောက်နေရာမှ ဘေးလှည့်ကြည့်မိသည်။
တစ်ချက်ရိုက်ဖို့လွဲလိုက်တာက
အားရပါးရကို အမလေး။အားးးးး
ဖြန်းးးးးးးအားးးးး ရှစ် အ အင့်
အားးးးးးအားးးးကိုးးး
တင်ပါးလုံးလုံးလေးက နီရဲနေတာများ
ဖြန်းးးးးတစ်ဆယ် အားးးးးအီးးးးး
နာလိုက်တာ ။မငိုပေမယ့်
မျက်ရည်တွေက သူ့ပါသူကျလာတယ်။
ဖြန်းးးးးးးအီးးးးးတစ်ဆယ့်တစ် အ
ဖြန်းးးးးးးအီးးးးးးတစ်ဆယ့်နှစ်
ဖြန်းးးအီးးးးးအားးးးတစ်ဆယ့်သုံး အားးး
မငိုချင်ဘူး မျက်ရည်တွေက ထိန်းမရဘူး။
ကြမ်းလိုက်တာ နာတယ်။
ကိုကိုရိုက်တာ ဘယ်လောက်လျော့ထားမှန်း
ခုမှသိတယ်။
ဖြန်းးးးးးအမလေးးးအားးတစ်ဆယ့်လေး အီးးး
ဖြန်းးးးးးအားးးးးတစ်ဆယ့်ငါးးအားး
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာမကြီး”
နောက်ထပ်အဲ့ဒီလိုစည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုမျိုး
ထပ််ဖြစ်ဖို့မျှော်လင့်တယ်
နောက်တစ်ခါရုံးခန်းရောက်ရင်
ခုထက်၂ဆခံရမယ်
ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး
ဘောင်းဘီနှင့်စကတ်ကို ပြန်ဝတ်ပြီး
နာနေတဲ့တင်ပါး ဖွဖွပွတ်ကာ လမ်းပင်ကောင်းကောင်းမလျောက်နိုင်တော့ ။
တစ်လှမ်းချင်းစီလျောက်ကာ
အပြင်ထွက်လာတော့ ကျောပိုးအိတ်လေးကိုင်ကာ
စောင့်နေသူက ကိုကို ။
မျက်ရည်တွေသုတ်ထားပြီးပါရဲ့နော်
နှပ်တွေတော့ မထွက်ထားပါဘူး
တော်ကြာကြောင်ချီးရုပ်ဖြစ်နေမှာ
အခုအခြေနေက စကားပင်ပြောချင်စိတ်မရှိ
မပြောနိုင်ဘူးဆိုပိုမှန်မယ်။
နီရဲထူပူကာနာနေသည်က မပျောက်သေး ။
ကျောပိုးအိတ်ယူပြီးလွယ်ကာ ကိုယ့်ဘာသာပဲ့
ထွက်ခဲ့လိုက်တော့တယ်။
“အဆင်ပြေရဲ့လား ”
*ခုမှမေးဖော်ရတယ် လူဆိုးကြီး*
ခုနကသိမ်းထားတဲ့မျက်ရည်တွေက
ပြန်ကျချင်ချင်။
*ခုမှလာပြီးဂရုစိုက်နေတယ် လူကြီး*
*အစတည်းကအဲ့လိုအဖက်လုပ်ရင်
ခုလိုတွေဖြစ်မလားလို့ *
အင့်
တစ်လှမ်းချင်းစီလျောက်ကာ အောက်ထပ်ဆင်းရပြီး ကားဆီရောက်ဖို့က
နည်းနည်းလှမ်းနေသေးပေမယ့်
အားတင်းလျောက်ရမှာပဲ့။
ရုတ်တရက်ကုန်းပိုးခံလိုက်ရတဲ့အခြေနေကြီးက
မရင်းနှီးသလိုပဲ့။
ခုမှလာပြီးဂရုစိုက်နေတယ်။
“အရူးမလေး လျောက်မလုပ်နဲ့တော့”
ပြောလိုက်မှ ပိုငိုချင်လာကာ
တအီအီ ငိုမိတော့သည်။
“ကိုကိုက ဘာလို့ပစ်ထားတာလဲ
အီးးးးဝတီမှာကိုကိုကိုတွေ့ရဖို့ မျိုးစုံလုပ်နေရတာ
“ကိုကိုကဝတီကို အဖက်မလုပ်ဘူး ”
“အဖက်မလုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး ”
“ကိုကိုစိတ်ကိုမပြင်ဆင်ရသေးလို့ပါ”
“အီးးးခုကရောပြင်ဆင်လို့ပြီးပြီလားး”
“အင်းးး မင်းဒီလောက်ဖြစ်နေတာ
ဘယ်လိုမသိသလိုနေရတော့မှာတုန်း”
အီးးးးးဟီးးးးးဟီးးးးးးမင်းနဲ့ငါ မပြောနဲ့ဆို ”
“အေးပါ အေးပါ မငိုနဲ့တော့ ”
“တော်တော်အငိုသန်လာတယ်နော် ကလေး
အရင်က ကိုဘယ်လောက်ရိုက်ရိုက်
မငိုတတ်တဲ့သူလို့ထင်နေတာ”
“အင့် ခုလောက်ဖြစ်နေတာတောင်
ရိုက်ဖို့တွေးနေသေးတာလား”
“ကိုကို ဝတီကိုစိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့နော်
ဝတီကိုကိုမသိပဲ ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးနော် ”
“အဲ့စကားကလေးပြောတာနော် ”
“ဒီတစ်ခါထပ်ဖြစ်ရင် ကိုကိုကိုယ်တိုင်
ကျောင်းအုပ်ကြီးထက်ဆိုးအောင်ရိုက်မှာ ”
“အားးးးးးးးးလူဆိုးကြီး
တကယ်ရိုက်ဖို့တွေးနေတာပဲ့ ”
ဟားးဟားးး
ထိုနေ့မှစ၍ ပျော်စရာနေ့ရက်များကို
ဝတီပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရပါသည်။
အတိတ်ဆိုးကြီးကိုဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့အလျောက်
ဘဝသစ်အတွက် လက်ဆောင်အနေနဲ့
ကိုကို့ကိုရခဲ့တာကတော့ အကျေနပ်ရဆုံးပါပဲ့။
အခု ဒီစာဖတ်နေချိန်မှာတော့
ပြန်လည်နိုးလာတဲ့အမေနဲ့အတူ အဆိုးလေးက
ပျော်ရွင်စရာမိသားစုလေးနှင့်ရဲအုပ်အဖြစ်
အဖေခြေရာနင်းခဲ့ပါပြီ။
ဝတီလိုပြန်လည်မွေးဖွားခွင့်မရသေးတဲ့သူတွေလဲ
ကိုယ့်အနာဂါတ် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးယူနိုင်စေဖို့
ဆန္ဒပြုပါတယ်။
လေးစားစွာဖြင့်
Myanmar Spanking Stories 